Cracovia do momentu stalinowsko-PRLowskiej reorganizacji polskiego sportu w 1949 roku była najbardziej utytułowanym i popularnym klubem w Polsce.
Do tego czasu osiągnęła 23 tytuły drużynowego Mistrza Polski (nie licząc indywidualnych) w różnych dyscyplinach sportu czyli kilkakrotnie więcej niż hołubione dziś postkomunistyczne kluby jak np. Legia i Wisła. Oba te klubiki zdobyły razem zaledwie 5 tytułów MP. Rozwój ich zaczął się dopiero po wspomnianej reformie stalinowskiej.
To dowód na to z jaką zaciętością władze komunistyczne niszczyły Cracovię i ile zawdzięczają dwa wymienione kluby systemowi PRLowskiemu.
Cracovia była założycielem PZPN-u, PZLA i pionierem wprowadzenia w Polsce szeregu nowych dyscyplin sportu jeszcze przed I-wszą wojną światową (np.hokej na lodzie, golf, hokej na wrotkach itd.).
Sympatykami Cracovii byli najwięksi Polacy: Jan Paweł II-gi i marszałek Józef Piłsudski.
Cracovia była klubem inteligenckim, demokratycznym i tolerancyjnym przez co znienawidzonym przez komunę.
Cracovia ma więc moralne prawo upominać się o status klubu pokrzywdzonego przez PRL.
Cracovia to idea walki o sprawiedliwość i o prawo przywrócenia jej tego wszystkiego czego bezprawnie została pozbawiona w czasach komunistycznych i późniejszych.

23 września 1906 - Pierwszy odnotowany w prasie mecz akademickiej Cracovii. I.Klub Studencki - Cracovia 0:0.